مشاوره حقوقي

دستور تخلیه یا تخلیه فوری چقدر زمان لازم است ؟

مشاوره حقوقی آنلاین

زمان لازم برای صدور دستور تخلیه یا تخلیه فوری به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

  • دلیل تخلیه:
    • در برخی موارد، مانند زمانی که مستاجر اجاره بها را پرداخت نکرده یا به طور قابل توجهی به ملک آسیب رسانده است، موجر ممکن است بتواند دستور تخلیه فوری را از دادگاه دریافت کند. این نوع دستور تخلیه به مستاجر مهلت کمی برای ترک محل می دهد، معمولاً 24 تا 72 ساعت.
    • در سایر موارد، مانند زمانی که موجر به دلایل غیرقانونی به دنبال تخلیه مستاجر است، روند ممکن است طولانی تر باشد و به مستاجر فرصت بیشتری برای ارائه دفاع خود در دادگاه داده شود.
  • محل سکونت: قوانین مربوط به تخلیه از ایالتی به ایالت دیگر و حتی از شهرستانی به شهرستان دیگر متفاوت است.
  • مملو بودن دادگاه: اگر دادگاه ها شلوغ باشند، ممکن است رسیدگی به پرونده تخلیه شما بیشتر طول بکشد.

به طور کلی، ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا دستور تخلیه یا تخلیه فوری صادر شود.

حکم تخلیه فوری چیست؟

حکم تخلیه فوری دستوری است که توسط مراجع قضایی به نفع موجر و علیه مستاجر صادر می‌شود و به موجب آن، مستاجر ملزم به تخلیه فوری محل مورد اجاره می‌شود.

تفاوت اصلی حکم تخلیه فوری با دستور تخلیه فوری در این است که حکم تخلیه فوری توسط دادگاه و پس از رسیدگی و بررسی دلایل و مستندات طرفین صادر می‌شود، در حالی که دستور تخلیه فوری توسط شورای حل اختلاف و بدون رسیدگی دادگاهی صادر می‌شود.

شرایط صدور حکم تخلیه فوری

برای صدور حکم تخلیه فوری، موجر باید یکی از دلایل قانونی زیر را ثابت کند:

  • انقضای مدت اجاره: در صورتی که مدت اجاره در قرارداد اجاره به طور مشخص تعیین شده باشد و مستاجر پس از انقضای مدت، از تخلیه محل خودداری کند، موجر می‌تواند تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.
  • عدم پرداخت اجاره بها: در صورتی که مستاجر دو ماه متوالی یا سه ماه متناوب از پرداخت اجاره بها خودداری کند، موجر می‌تواند تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.
  • تخلف مستاجر از شروط اجاره نامه: در صورتی که مستاجر از شروطی که در اجاره نامه قید شده است، مانند تعهد به عدم واگذاری محل به غیر یا عدم استفاده از محل برای مقاصد غیرقانونی، تخلف کند، موجر می‌تواند تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.
  • تصرف عدوانی: در صورتی که مستاجر بدون رضایت موجر وارد محل مورد اجاره شده باشد یا بدون حکم قانونی آن را تصرف کرده باشد، موجر می‌تواند از طریق دادگاه کیفری تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.

نحوه ی صدور حکم تخلیه فوری

برای صدور حکم تخلیه فوری، موجر باید به دادگاه محل وقوع ملک مراجعه و دادخواست تخلیه فوری را به دادگاه تقدیم کند. در دادخواست باید مشخصات موجر و مستاجر، محل مورد اجاره، دلیل تقاضای صدور حکم تخلیه فوری و مستندات مربوط به آن ذکر شود.

دادگاه پس از بررسی دادخواست و مستندات، در صورت احراز شرایط قانونی، حکم تخلیه فوری را صادر خواهد کرد. حکم تخلیه فوری به مستاجر ابلاغ می‌شود و وی موظف است ظرف مهلت قانونی که در حکم تعیین شده است، محل مورد اجاره را تخلیه کند.

نکات مهم

  • در برخی از موارد، مستاجر می‌تواند با ارائه دلایل و مستندات، از صدور حکم تخلیه فوری یا اجرای آن جلوگیری کند.
  • صدور حکم تخلیه فوری مانع از طرح دعاوی دیگر بین موجر و مستاجر، مانند مطالبه اجاره بها یا خسارات، نمی‌شود.
  • برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد شرایط و نحوه ی صدور حکم تخلیه فوری، می‌توانید به وکیل یا مشاوره حقوقی مراجعه کنید.

حکم تخلیه فوری چیست؟

حکم تخلیه فوری دستوری است که توسط مراجع قضایی به نفع موجر و علیه مستاجر صادر می‌شود و به موجب آن، مستاجر ملزم به تخلیه فوری محل مورد اجاره می‌شود.

تفاوت اصلی حکم تخلیه فوری با دستور تخلیه فوری در این است که حکم تخلیه فوری توسط دادگاه و پس از رسیدگی و بررسی دلایل و مستندات طرفین صادر می‌شود، در حالی که دستور تخلیه فوری توسط شورای حل اختلاف و بدون رسیدگی دادگاهی صادر می‌شود.

شرایط صدور حکم تخلیه فوری

برای صدور حکم تخلیه فوری، موجر باید یکی از دلایل قانونی زیر را ثابت کند:

  • انقضای مدت اجاره: در صورتی که مدت اجاره در قرارداد اجاره به طور مشخص تعیین شده باشد و مستاجر پس از انقضای مدت، از تخلیه محل خودداری کند، موجر می‌تواند تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.
  • عدم پرداخت اجاره بها: در صورتی که مستاجر دو ماه متوالی یا سه ماه متناوب از پرداخت اجاره بها خودداری کند، موجر می‌تواند تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.
  • تخلف مستاجر از شروط اجاره نامه: در صورتی که مستاجر از شروطی که در اجاره نامه قید شده است، مانند تعهد به عدم واگذاری محل به غیر یا عدم استفاده از محل برای مقاصد غیرقانونی، تخلف کند، موجر می‌تواند تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.
  • تصرف عدوانی: در صورتی که مستاجر بدون رضایت موجر وارد محل مورد اجاره شده باشد یا بدون حکم قانونی آن را تصرف کرده باشد، موجر می‌تواند از طریق دادگاه کیفری تقاضای صدور حکم تخلیه فوری را به دادگاه ارائه دهد.

نحوه ی صدور حکم تخلیه فوری

برای صدور حکم تخلیه فوری، موجر باید به دادگاه محل وقوع ملک مراجعه و دادخواست تخلیه فوری را به دادگاه تقدیم کند. در دادخواست باید مشخصات موجر و مستاجر، محل مورد اجاره، دلیل تقاضای صدور حکم تخلیه فوری و مستندات مربوط به آن ذکر شود.

دادگاه پس از بررسی دادخواست و مستندات، در صورت احراز شرایط قانونی، حکم تخلیه فوری را صادر خواهد کرد. حکم تخلیه فوری به مستاجر ابلاغ می‌شود و وی موظف است ظرف مهلت قانونی که در حکم تعیین شده است، محل مورد اجاره را تخلیه کند.

قوانین حکم تخلیه در ایالات متحده به طور قابل توجهی از ایالتی به ایالت دیگر متفاوت است. با این حال، به طور کلی، موجران می توانند در شرایط زیر حکم تخلیه مستاجر را دریافت کنند:

  • پایان مدت اجاره: اگر مدت اجاره به پایان رسیده باشد و مستاجر ملک را تخلیه نکرده باشد، موجر می تواند حکم تخلیه را درخواست کند.
  • عدم پرداخت اجاره بها: اگر مستاجر اجاره بها را به موقع پرداخت نکند، موجر می تواند حکم تخلیه را درخواست کند.
  • نقض شرایط اجاره نامه: اگر مستاجر شرایط اجاره نامه را نقض کند، مانند ایجاد مزاحمت برای سایر مستاجران یا آسیب رساندن به ملک، موجر می تواند حکم تخلیه را درخواست کند.
  • فعالیت های غیرقانونی: اگر مستاجر در ملک فعالیت های غیرقانونی انجام دهد، مانند قاچاق مواد مخدر یا فحشا، موجر می تواند حکم تخلیه را درخواست کند.

مراحل دریافت حکم تخلیه

مراحل دریافت حکم تخلیه بسته به ایالت محل سکونت شما متفاوت است. با این حال، به طور کلی، مراحل زیر را شامل می شود:

  1. ارسال اخطار به مستاجر: موجر باید اخطاری به مستاجر ارسال کند که در آن دلیل تخلیه و تاریخ تخلیه ذکر شده باشد.
  2. ارائه دادخواست تخلیه: اگر مستاجر ملک را تخلیه نکند، موجر می تواند دادخواست تخلیه را به دادگاه ارائه دهد.
  3. حضور در دادگاه: موجر و مستاجر باید در دادگاه حاضر شوند تا قاضی در مورد پرونده حکم صادر کند.
  4. صدور حکم تخلیه: اگر قاضی به نفع موجر حکم دهد، حکم تخلیه صادر می شود.
  5. اجرای حکم تخلیه: پس از صدور حکم تخلیه، افسران دادگستری می توانند مستاجر را از ملک بیرون کنند.

مراحل دریافت حکم تخلیه در ایران

مراحل دریافت حکم تخلیه در ایران بسته به نوع قرارداد اجاره و دلیل تخلیه می تواند متفاوت باشد. با این حال، به طور کلی، مراحل زیر را شامل می شود:

1. ارسال اخطار به مستاجر:

  • موجر باید اخطاری کتبی به مستاجر ارسال کند که در آن دلیل تخلیه و تاریخ تخلیه ذکر شده باشد.
  • تعداد نسخه های مورد نیاز اخطار و نحوه ارسال آن (مثلاً از طریق پست سفارشی یا ابلاغ ثبتی) به نوع قرارداد اجاره و قوانین محل سکونت بستگی دارد.

2. ارائه دادخواست تخلیه:

  • اگر مستاجر ملک را در موعد مقرر تخلیه نکند، موجر می تواند با مراجعه به دادگاه عمومی محل وقوع ملک، دادخواست تخلیه را ارائه دهد.
  • در دادخواست باید مشخصات موجر و مستاجر، آدرس ملک، دلیل تخلیه، مدارک و مستندات و درخواست صدور حکم تخلیه قید شود.

3. رسیدگی به پرونده در دادگاه:

  • پس از ثبت دادخواست، وقت رسیدگی تعیین می شود و به طرفین ابلاغ می شود.
  • در جلسه دادگاه، موجر و مستاجر می توانند توضیحات خود را ارائه دهند و قاضی مدارک و مستندات را بررسی می کند.

4. صدور حکم تخلیه:

  • اگر قاضی دلایل موجر را موجه تشخیص دهد، حکم تخلیه به نفع موجر صادر می شود.
  • در حکم تخلیه، تاریخ تخلیه ملک و نحوه اجرای حکم قید می شود.

5. اجرای حکم تخلیه:

  • حکم تخلیه پس از صدور، به واحد اجرای احکام دادگستری ارسال می شود.
  • پس از طی مراحل قانونی، ماموران اجرای احکام با حضور در محل و در صورت لزوم با کمک نیروی انتظامی، مستاجر را از ملک تخلیه می کنند.

نکات مهم:

  • در برخی موارد، مانند عدم پرداخت اجاره بها، ممکن است موجر بتواند از طریق شورای حل اختلاف اقدام به دریافت حکم تخلیه کند.
  • مراحل قانونی تخلیه ملک می تواند پیچیده باشد و به همین دلیل توصیه می شود که برای اطمینان از صحت اقدامات و حفظ حقوق خود، از یک وکیل مجرب کمک بگیرید.
  • قوانین و مقررات مربوط به تخلیه ملک در ایران ممکن است در طول زمان تغییر کند. به همین دلیل، قبل از اقدام به هر اقدامی، باید از قوانین و مقررات جاری مطلع باشید.

توجه: این فقط یک خلاصه کلی از مراحل دریافت حکم تخلیه در ایران است. شما باید با یک وکیل یا کارشناس حقوقی در محل سکونت خود مشورت کنید تا در مورد جزئیات بیشتر و قوانین خاص مربوط به پرونده خود اطلاعات کسب کنید.

نحوه ی صدور حکم تخلیه فوری در ایران

برای صدور حکم تخلیه فوری در ایران، موجر باید مراحلی را به شرح ذیل طی کند:

1. مراجعه به دادگاه محل وقوع ملک:

اولین قدم، مراجعه به دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع ملک است. در این مرحله، موجر باید دادخواستی تحت عنوان “دادخواست تخلیه فوری ملک” به دادگاه ارائه دهد.

2. تنظیم دادخواست:

دادخواست تخلیه فوری باید به صورت کتبی تنظیم و به دفاتر خدمات الکترونیک قضایی ارائه شود. در این دادخواست باید اطلاعات زیر درج شود:

  • مشخصات موجر و مستاجر
  • آدرس و مشخصات کامل ملک مورد اجاره
  • دلیل یا دلایل درخواست صدور حکم تخلیه فوری (با ذکر مستندات)
  • درخواست صدور حکم تخلیه فوری و سایر مطالبات (در صورت وجود)

3. پرداخت هزینه دادرسی:

پس از تنظیم دادخواست، موجر باید هزینه دادرسی را به دفاتر خدمات الکترونیک قضایی پرداخت کند.

4. رسیدگی به پرونده در دادگاه:

پس از ثبت دادخواست و پرداخت هزینه دادرسی، پرونده به شعبه ی مربوطه در دادگاه ارجاع می شود. دادگاه وقت رسیدگی تعیین می کند و به موجر و مستاجر ابلاغ می شود تا در جلسه رسیدگی حاضر شوند.

5. برگزاری جلسه رسیدگی:

در جلسه رسیدگی، هر دو طرف می توانند دلایل و مستندات خود را به دادگاه ارائه دهند. دادگاه پس از استماع اظهارات طرفین و بررسی مدارک، اقدام به صدور رای خواهد کرد.

6. صدور رای:

اگر دادگاه دلایل موجر را برای صدور حکم تخلیه فوری کافی تشخیص دهد، حکم تخلیه فوری به نفع موجر و علیه مستاجر صادر خواهد کرد. در غیر این صورت، دادگاه دعوای موجر را رد خواهد کرد.

7. ابلاغ رای:

رای دادگاه به طرفین ابلاغ می شود.

8. اجرای حکم:

اگر مستاجر در مهلت قانونی مندرج در حکم، ملک را تخلیه نکند، موجر می تواند از طریق اجرای احکام دادگستری نسبت به تخلیه ی ملک اقدام کند.

نکات مهم

  • در برخی از موارد، مستاجر می تواند با ارائه دلایل و مستندات، از صدور حکم تخلیه فوری یا اجرای آن جلوگیری کند.
  • صدور حکم تخلیه فوری مانع از طرح دعاوی دیگر بین موجر و مستاجر، مانند مطالبه اجاره بها یا خسارات، نمی شود.
  • برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد شرایط و نحوه ی صدور حکم تخلیه فوری، می توانید به وکیل یا مشاوره حقوقی مراجعه کنید.

در قوانین ایران، شرایط متعددی برای صدور حکم تخلیه فوری وجود دارد که در ذیل به برخی از آنها اشاره شده است:

1. عدم پرداخت اجاره بها: طبق ماده 11 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376، “هرگاه مستاجر در پرداخت اجاره بها به مدت دو ماه متوالی یا سه ماه متناوب در یک سال خورشیدی پس از اخطار کتبی موجر، امتناع کند، موجر می تواند از دادگاه تقاضای فسخ اجاره و تخلیه ملک را بنماید.”

2. تعدی و تفریط مستاجر: طبق ماده 14 قانون روابط موجر و مستاجر، “در صورت تخلف مستاجر از مفاد اجاره نامه و یا شروط ضمن عقد اجاره که به موجب قانون یا عرف و عادت مسلم جایز باشد، موجر می تواند پس از اخطار کتبی به مستاجر و تعیین مهلت مناسب و در صورت عدم رفع تخلف، از دادگاه تقاضای فسخ اجاره و تخلیه ملک را بنماید.”

3. استفاده غیرمجاز از ملک: طبق ماده 15 قانون روابط موجر و مستاجر، “هرگاه مستاجر بدون رضایت موجر، از ملک مورد اجاره در غیر موردی که در اجاره نامه ذکر شده است استفاده نماید و یا آن را به دیگری واگذار کند، در این صورت موجر می تواند از دادگاه تقاضای فسخ اجاره و تخلیه ملک را بنماید.”

4. فوت مستاجر: طبق ماده 8 قانون روابط موجر و مستاجر، “در صورت فوت مستاجر، اجاره به وراث قانونی او منتقل می شود، مگر اینکه خلاف آن در اجاره نامه تصریح شده باشد. لکن موجر می تواند بعد از انقضای شش ماه از تاریخ فوت مستاجر، در صورتی که برای بقای مستاجر جدید، دلیلی نباشد، از دادگاه تقاضای فسخ اجاره و تخلیه ملک را بنماید.”

5. انقضای مدت اجاره: پس از انقضای مدت اجاره، موجر می تواند از مستاجر بخواهد که ملک را تخلیه کند.

موارد دیگر: علاوه بر موارد فوق، در برخی از موارد دیگر نیز ممکن است حکم تخلیه فوری صادر شود، مانند:

  • در صورتی که ملک در معرض خطر فوری باشد.
  • در صورتی که مستاجر فعالیت های غیرقانونی در ملک انجام دهد.