مشاوره حقوقی طلاق

زن ناشزه بعد از چند سال میتواند طلاق بگیرد؟

مشاور حقوقی آنلاین

زن ناشزه در قانون ایران

زن ناشزه در اصطلاح حقوقی ایران، زنی است که بدون دلیل موجه از تمکین شوهر خود امتناع ورزد. تمکین به معنای پذیرش ریاست شوهر در امور کلی زندگی خانوادگی است.

مواردی که زن ناشزه محسوب می‌شود:

  • خروج از منزل بدون اجازه شوهر: در صورتی که زن بدون اجازه یا رضایت شوهر از منزل خارج شود و به منزل بازنگردد، ناشزه تلقی می‌شود.
  • عدم انجام وظایف زناشویی: زن وظایف زناشویی در قبال شوهر خود دارد و در صورت امتناع از انجام این وظایف بدون دلیل موجه، ناشزه محسوب می‌شود.
  • عدم اطاعت از اوامر شوهر: در صورتی که زن از اوامر شرعی و غیرمعقول شوهر خود سرپیچی کند، ناشزه تلقی می‌شود.

مجازات زن ناشزه:

  • سقوط حق نفقه: اولین مجازات زن ناشزه، سقوط حق نفقه او است. به این معنی که شوهر تکلیفی به پرداخت نفقه به زن ناشزه ندارد.
  • محرومیت از برخی حقوق: زن ناشزه ممکن است از برخی حقوق دیگر خود مانند حق حضانت فرزند در صورت طلاق نیز محروم شود.
  • مجازات‌های کیفری: در برخی موارد، زن ناشزه ممکن است به مجازات‌های کیفری نیز محکوم شود.

نحوه اثبات نشوز زن:

اثبات نشوز زن بر عهده شوهر است. شوهر می‌تواند برای اثبات نشوز زن به دادگاه خانواده مراجعه کند و از دادگاه تقاضای صدور گواهی عدم تمکین کند.

دادگاه پس از بررسی دلایل و مدارک ارائه شده توسط شوهر، در صورت احراز نشوز زن، گواهی عدم تمکین صادر می‌کند.

نکات:

  • نشوز زن مانع از طلاق نیست.
  • شوهر می‌تواند در صورت تمایل، برای طلاق زن ناشزه به دادگاه مراجعه کند.
  • زن ناشزه می‌تواند با رفع رفتار ناشزه خود، حق نفقه و سایر حقوق خود را دوباره به دست آورد.
  • توصیه می‌شود که زوجین در صورت بروز اختلاف، قبل از مراجعه به مراجع قضایی، از مشاوره و راهنمایی متخصصان استفاده کنند.

 

 

در مورد طلاق زن ناشزه، قانون ایران احکام و شرایط خاصی را در نظر گرفته است که در ادامه به آنها می‌پردازیم:

نشوز زن:

نشوز به معنای عدم تمکین زن از شوهرش است. تمکین به دو قسم عام و خاص تقسیم می‌شود:

  • تمکین عام: به معنای اطاعت زن از شوهر در امور معقول و مشروع است، مانند سکونت در منزل شوهر.
  • تمکین خاص: به معنای تمکین جنسی زن از شوهرش است.

شرایط نشوز:

  • عدم سکونت در منزل شوهر: اگر زن بدون عذر موجه از سکونت در منزل شوهر امتناع کند، ناشزه محسوب می‌شود.
  • عدم اطاعت از اوامر شوهر: اگر زن از اوامر معقول و مشروع شوهر خود مانند ترک معاشرت با افراد فاسد یا نامناسب، اطاعت نکند، ناشزه محسوب می‌شود.
  • عدم تمکین جنسی: اگر زن بدون عذر موجه از تمکین جنسی شوهر خود امتناع کند، ناشزه محسوب می‌شود.

مدت زمان نشوز برای طلاق:

  • در مورد تمکین عام: اگر زن به مدت 6 ماه از تمکین عام شوهر خود امتناع کند، شوهر می‌تواند به دادگاه مراجعه و تقاضای طلاق کند.
  • در مورد تمکین خاص: اگر زن به مدت 4 ماه از تمکین خاص شوهر خود امتناع کند، شوهر می‌تواند به دادگاه مراجعه و تقاضای طلاق کند.

نکات مهم:

  • در صورتی که زن به دلیل عذر موجه مانند بیماری، ترس از ضرر جانی، حبس و… از تمکین شوهر خود امتناع کند، ناشزه محسوب نمی‌شود.
  • در طول مدتی که زن ناشزه محسوب می‌شود، شوهر مکلف به پرداخت نفقه او نیست.
  • زن ناشزه حق مطالبه مهریه خود را از شوهر ندارد.
  • در صورت اثبات نشوز زن، شوهر می‌تواند از طریق مراجعه به دادگاه خانواده و اثبات آن، طلاق خود را از زن ناشزه دریافت کند.

تذکرات:

  • قوانین مربوط به طلاق و حقوق زن و شوهر پیچیده و در حال تغییر است.
  • برای دریافت اطلاعات دقیق و به‌روز در مورد طلاق زن ناشزه، باید به وکیل یا متخصصان حقوقی مربوطه مراجعه کنید.
  • در این پاسخ سعی شده است تا به طور خلاصه و کلی به سوال شما پاسخ داده شود و اطلاعات ارائه شده جایگزین مشاوره حقوقی تخصصی نمی‌باشد.

 

شرایط نشوز زن در قانون ایران

نشوز در لغت به معنای سرپیچی و عصیان است و در اصطلاح حقوقی، به عدم تمکین زن از شوهرش گفته می‌شود.

شرایط نشوز زن در قانون مدنی ایران به شرح زیر است:

1. تمکین خاص: تمکین خاص به برقراری رابطه جنسی زن و شوهر در حدود متعارف گفته می‌شود.

  • عدم تمکین زن از تمکین خاص بدون عذر موجه، یکی از شرایط نشوز زن محسوب می‌شود.
  • اثبات عدم تمکین: بار اثبات عدم تمکین زن بر عهده شوهر است. شوهر می‌تواند با ارائه دلایل و مدارک، عدم تمکین زن را به اثبات برساند.

2. تمکین عام: تمکین عام به اطاعت زن از شوهر در امور مربوط به زندگی مشترک گفته می‌شود.

  • عدم تمکین زن از تمکین عام بدون عذر موجه، می‌تواند نشوز زن تلقی شود.
  • تشخیص عدم تمکین عام: تشخیص اینکه آیا عدم تمکین زن از تمکین عام عذر موجه دارد یا خیر، بر عهده قاضی دادگاه است.

3. ترک منزل: اگر زن بدون رضایت شوهر و بدون عذر موجه منزل مشترک را ترک کند، ناشزه محسوب می‌شود.

4. عدم انجام وظایف زناشویی: زن موظف است وظایف زناشویی خود را در قبال شوهرش انجام دهد.

  • عدم انجام وظایف زناشویی توسط زن بدون عذر موجه، می‌تواند نشوز زن تلقی شود.

5. سوء رفتار: اگر زن نسبت به شوهرش سوء رفتار کند، ناشزه محسوب می‌شود.

موارد عدم تمکین زن با عذر موجه:

  • بیماری: اگر زن به دلیل بیماری نتواند تمکین کند، عذر موجه دارد.
  • ترس از ضرر: اگر زن از شوهرش بترسد و یا از او ضرر جانی یا مالی ببیند، عذر موجه دارد.
  • عدم پرداخت نفقه: اگر شوهر نفقه زن را پرداخت نکند، زن می‌تواند از تمکین خودداری کند.
  • عدم تهیه مسکن مناسب: اگر شوهر مسکن مناسب برای زن تهیه نکند، زن می‌تواند از تمکین خودداری کند.
  • اشتغال به کار: اگر زن به دلیل اشتغال به کار نتواند تمکین کند، عذر موجه دارد.

آثار نشوز زن:

  • سقوط حق نفقه: زن ناشزه مستحق دریافت نفقه از شوهرش نیست.
  • امکان طلاق: شوهر می‌تواند از زن ناشزه طلاق بگیرد.
  • محرومیت از حضانت فرزند: در صورت اثبات نشوز زن، ممکن است حضانت فرزند از او گرفته شود.

نکات:

  • در صورت بروز اختلاف بین زن و شوهر در مورد نشوز، باید به دادگاه خانواده مراجعه و موضوع را از طریق مراجع قانونی حل و فصل کرد.
  • در این خصوص، مشورت با وکیل دادگستری می‌تواند به شما در احقاق حقتان کمک کند.

 

در قانون ایران، مدت زمان نشوز برای طلاق به نوع نشوز و جنسیت فرد خاطی بستگی دارد:

1. نشوز زوجه:

  • نشوز زوجه بدون عذر: در صورتی که زوجه بدون عذر و به طور مطلق از تمکین شوهر خودداری کند، شوهر می تواند پس از شش ماه از تاریخ ترک تمکین، به دادگاه درخواست طلاق بدهد.
  • نشوز زوجه با عذر: اگر زوجه به دلیل عذری مانند بیماری، حبس، یا عدم پرداخت نفقه از سوی شوهر، از تمکین او خودداری کند، نشوز او معتبر نبوده و شوهر حق طلاق به دلیل نشوز را ندارد.

2. نشوز زوج:

  • نشوز زوج: در قانون مدنی ایران، نشوز زوج به عنوان دلیل طلاق برای زوجه شناخته نمی شود.
  • استثنا: برخی از فقهای شیعه معتقدند که در صورتی که زوج وظایف خود در قبال زوجه را به طور کامل انجام ندهد و از تعهدات خود مانند پرداخت نفقه، تامین مسکن و پوشاک خودداری کند، زوجه می تواند به دلیل عسر و حرج به دادگاه درخواست طلاق بدهد.

نکات مهم:

  • در همه موارد نشوز، اثبات عدم تمکین بر عهده ی کسی است که نشوز را ادعا می کند.
  • در صورت اثبات نشوز، دادگاه ابتدا سعی در اصلاح بین زوجین و آشتی آنها خواهد کرد.
  • اگر تلاش های دادگاه برای صلح و سازش بین زوجین نتیجه ای نداشته باشد، طلاق به درخواست زوج یا زوجه و با اذن قاضی انجام خواهد شد.
  • در صورت طلاق به دلیل نشوز، حقوق مالی زوجه مانند مهریه، نفقه و اجرت المثل به او تعلق خواهد گرفت.

 

نحوه اثبات نشوز زن در ایران

اثبات نشوز زن در نظام حقوقی ایران، فرآیندی پیچیده و دارای ظرافت‌های خاص خود است. برای اثبات نشوز، شوهر باید با ارائه دلایل و مدارک کافی، عدم تمکین زوجه را به اثبات برساند.

مراحل اثبات نشوز زن:

  1. مراجعه به دادگاه خانواده: اولین قدم، مراجعه به دادگاه خانواده و طرح دعوی طلاق به دلیل نشوز است.
  2. ارائه دادخواست: در دادخواست باید مشخصات کامل زوجین، دلایل و مستندات مربوط به نشوز زوجه و تقاضای طلاق به دلیل نشوز قید شود.
  3. استعلام از کلانتری: دادگاه از کلانتری محل سکونت زوجین استعلام می‌کند تا سابقه حضور یا عدم حضور زوجه در منزل را بررسی کند.
  4. معاینه شهود: در صورت نیاز، دادگاه از شهود (معمولاً دو شاهد مرد) که از عدم تمکین زوجه آگاهی دارند، تحقیق می‌کند.
  5. گواهی پزشکی قانونی: در مواردی که عدم تمکین زوجه به دلیل بیماری یا ناتوانی جسمی باشد، ممکن است دادگاه دستور به معاینه زوجه توسط پزشکی قانونی صادر کند.
  6. احضار زوجه: دادگاه زوجه را برای ارائه توضیحات و دفاع از خود در قبال اتهامات وارده احضار می‌کند.
  7. صدور حکم: پس از بررسی دلایل و مدارک ارائه شده توسط زوج و زوجه، دادگاه با توجه به اوضاع و احوال قضیه، حکم صادر می‌کند.

دلایل و مستندات اثبات نشوز:

  • استعلام از کلانتری: گواهی کلانتری مبنی بر عدم حضور زوجه در منزل
  • شهادت شهود: شهادت دو شاهد مرد عادل و مطلع مبنی بر عدم تمکین زوجه
  • گواهی پزشکی قانونی: در مواردی که عدم تمکین زوجه به دلیل بیماری یا ناتوانی جسمی باشد
  • اقرار زوجه: اقرار کتبی یا شفاهی زوجه به عدم تمکین
  • دلایل و مستندات دیگر: مانند پیامک، ایمیل، یا سایر مدارکی که نشان دهنده عدم تمکین زوجه باشد

نکات مهم:

  • اثبات نشوز نیازمند ارائه دلایل و مدارک کافی است.
  • در صورتی که زوجه بتواند دلیلی بر موجه بودن عدم تمکین خود ارائه کند، نشوز او اثبات نخواهد شد.
  • در فرآیند اثبات نشوز، زن و شوهر باید از حقوق قانونی خود آگاه باشند و در صورت نیاز از وکیل یا مشاور حقوقی کمک بگیرند.
  • قوانین مربوط به طلاق و حقوق زن و شوهر پیچیده و در حال تغییر است. برای دریافت اطلاعات دقیق و به‌روز در این زمینه، باید به وکیل یا متخصصان حقوقی مربوطه مراجعه کنید.

 

مجازات زن ناشزه در قانون ایران

مجازات زن ناشزه در قانون ایران شامل موارد زیر است:

1. سقوط حق نفقه:

اولین و مهم‌ترین مجازات زن ناشزه، سقوط حق نفقه او است. به این معنی که شوهر تکلیفی به پرداخت نفقه به زن ناشزه ندارد.

نفقه شامل تمام نیازهای زندگی زن از جمله خوراک، پوشاک، مسکن و لوازم زندگی می‌شود.

2. محرومیت از برخی حقوق:

زن ناشزه ممکن است از برخی حقوق دیگر خود مانند حق حضانت فرزند در صورت طلاق نیز محروم شود.

حضانت به معنای نگهداری و تربیت فرزند است و در حالت عادی، پس از طلاق، حضانت فرزندان تا سن 7 سالگی با مادر و پس از آن با پدر است.

3. مجازات‌های کیفری:

در برخی موارد، زن ناشزه ممکن است به مجازات‌های کیفری نیز محکوم شود.

این مجازات‌ها بسته به نوع و شدت تخلف زن ناشزه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مجازات حبس: حبس از شش ماه تا یک سال
  • مجازات شلاق: از ده تا چهل ضربه
  • مجازات جزای نقدی: از یک میلیون و پانصد هزار تا شش میلیون تومان

نحوه اعمال مجازات:

برای اعمال مجازات‌های زن ناشزه، شوهر باید به دادگاه خانواده مراجعه کند و از دادگاه تقاضای صدور گواهی عدم تمکین کند.

دادگاه پس از بررسی دلایل و مدارک ارائه شده توسط شوهر، در صورت احراز نشوز زن، گواهی عدم تمکین صادر می‌کند.

شوهر با داشتن گواهی عدم تمکین می‌تواند از طریق مراجع قانونی برای اعمال مجازات‌های زن ناشزه اقدام کند.

نکات:

  • نشوز زن مانع از طلاق نیست. شوهر می‌تواند در صورت تمایل، برای طلاق زن ناشزه به دادگاه مراجعه کند.
  • زن ناشزه می‌تواند با رفع رفتار ناشزه خود، حق نفقه و سایر حقوق خود را دوباره به دست آورد.
  • توصیه می‌شود که زوجین در صورت بروز اختلاف، قبل از مراجعه به مراجع قضایی، از مشاوره و راهنمایی متخصصان حقوق خانواده استفاده کنند.

دلایل و مستندات اثبات نشوز

اثبات نشوز در دعاوی طلاق، امری مهم و تعیین کننده است.

دلایل و مستنداتی که می توان برای اثبات نشوز به دادگاه ارائه داد، به شرح زیر است:

1. گواهی شهود:

  • شهادت دو شاهد عادل و مطلع می تواند دلیلی بر اثبات نشوز باشد.
  • شهود باید تمکین نکردن فرد خاطی را به طور دقیق و جزئی مشاهده کرده باشند و بتوانند در دادگاه شهادت دهند.

2. اقرار:

  • اقرار فرد خاطی به عدم تمکین، دلیلی بر اثبات نشوز است.
  • اقرار باید صریح، آزادانه و بدون اکراه باشد.

3. معاینه محل:

  • در برخی موارد، قاضی ممکن است دستور معاینه محل سکونت زوجین را صادر کند تا از وضعیت تمکین زوجه یا زوج اطمینان حاصل کند.

4. دلایل کتبی:

  • هرگونه مدرک کتبی که نشان دهنده عدم تمکین فرد خاطی باشد، مانند پیامک، ایمیل یا نامه می تواند به عنوان دلیل در دادگاه ارائه شود.

5. دلایل علمی:

  • در برخی موارد خاص، ممکن است از دلایل علمی مانند نظریه پزشکی قانونی برای اثبات نشوز استفاده شود.

نکات مهم:

  • ارائه هرگونه دلیل و مدرکی که نشان دهنده عدم تمکین فرد خاطی باشد، می تواند در اثبات نشوز موثر باشد.
  • قدرت و اعتبار هر یک از دلایل توسط قاضی دادگاه مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
  • در صورتی که دادگاه دلایل ارائه شده را برای اثبات نشوز کافی نداند، ممکن است حکم به رد دعوای طلاق صادر کند.

موارد عدم تمکین:

  • ترک زندگی مشترک: ترک زندگی مشترک بدون عذر و مجوز از سوی زوج یا زوجه، دلیلی بر نشوز است.
  • عدم انجام وظایف زناشویی: خودداری از انجام وظایف زناشویی از سوی زوج یا زوجه، دلیلی بر نشوز است.
  • سوء رفتار و عدم اطاعت از زوج: عدم اطاعت زن از شوهر در امور شرعی و معقول، دلیلی بر نشوز است.
  • عدم پرداخت نفقه: عدم پرداخت نفقه از سوی شوهر، می تواند دلیلی بر نشوز تلقی شود.