مشاوره حقوقی طلاق

وعده قبل از ازدواج مشاوره حقوقی

مشاوره حقوقی آنلاین

وعده قبل از ازدواج در ایران

وعده قبل از ازدواج که در قانون مدنی ایران تحت عنوان “وعده نکاح” شناخته می‌شود، تعهدی است که زن و مرد به یکدیگر می‌دهند تا در آینده با یکدیگر ازدواج کنند.

انواع وعده نکاح:

  • وعده مطلق: در این نوع وعده، زن و مرد فقط تعهد می‌کنند که در آینده با یکدیگر ازدواج کنند، اما هیچ شرط و قید و زمانی برای آن تعیین نمی‌کنند.
  • وعده مشروط: در این نوع وعده، ازدواج به تحقق یک شرط یا انجام یک تعهد توسط یکی از طرفین موکول می‌شود.
  • وعده معلق: در این نوع وعده، شروع اثر وعده به زمان مشخصی در آینده موکول می‌شود.

آثار حقوقی وعده نکاح:

  • وعده نکاح ایجاد علقه زوجیت نمی‌کند: به این معنی که تا زمانی که عقد نکاح جاری نشده باشد، هیچ یک از زن و مرد ملزم به ازدواج با یکدیگر نیستند و می‌توانند از وصلت امتناع کنند.
  • استرداد هدایا: در صورتیکه قبل از عقد نکاح هدایایی بین طرفین رد و بدل شده باشد، و یکی از طرفین از ازدواج امتناع کند، هدایای طرف مقابل باید مسترد شود.
  • مطالبه خسارات: در برخی موارد خاص، ممکن است امکان مطالبه خسارات برای طرفی که از ازدواج امتناع کرده وجود داشته باشد.

نکات مهم:

  • وعده نکاح باید به صورت کتبی و با امضای دو شاهد باشد.
  • در صورتیکه وعده نکاح به صورت شفاهی باشد، اثبات آن در دادگاه دشوار خواهد بود.
  • وعده نکاح، تعهدی اخلاقی محسوب می‌شود و طرفین باید به آن پایبند باشند.
  • در صورتیکه یکی از طرفین از ازدواج امتناع کند، طرف مقابل می‌تواند برای احقاق حقوق خود به دادگاه مراجعه کند.

 

 

نکات حقوقی وعده قبل از ازدواج

وعده قبل از ازدواج، تعهدی است که زن و مرد به یکدیگر می‌دهند تا در آینده با یکدیگر ازدواج کنند. این وعده می‌تواند به صورت شفاهی یا کتبی باشد.

نکات حقوقی که باید در مورد وعده قبل از ازدواج مورد توجه قرار گیرد:

  • وعده قبل از ازدواج، به تنهایی، ایجاد الزام به ازدواج نمی‌کند. به این معنی که اگر یکی از طرفین از انجام تعهد خود و ازدواج خودداری کند، طرف مقابل نمی‌تواند از طریق مراجع قانونی او را به اجبار به ازدواج وادار کند.
  • برای اینکه وعده قبل از ازدواج دارای آثار حقوقی باشد، باید شرایط زیر را داشته باشد:
    • اهلیت طرفین: زن و مرد باید از نظر قانونی اهلیت لازم برای انعقاد عقد نکاح را داشته باشند.
    • رضایت طرفین: وعده باید با رضایت کامل زن و مرد انجام شود و هیچ‌کدام از طرفین تحت اکراه یا اجبار نباشند.
    • معین بودن شرایط ازدواج: شرایط ازدواج مانند مهریه، محل زندگی و سایر جزئیات باید در وعده به طور مشخص تعیین شده باشد.
  • اثبات وعده قبل از ازدواج: در صورت بروز اختلاف، اثبات وقوع وعده و شرایط آن بر عهده طرفی است که مدعی انجام تعهد از سوی طرف مقابل است.
  • آثار حقوقی تخلف از وعده قبل از ازدواج:
    • خسارات: در صورت اثبات وقوع وعده و تخلف از آن، متخلف به پرداخت خسارات وارده به طرف مقابل محکوم خواهد شد.
    • استرداد هدایا: در صورتی که در جریان وعده قبل از ازدواج، هدایایی بین طرفین رد و بدل شده باشد، طرفی که متخلف بوده است موظف به استرداد هدایای دریافتی خواهد بود.

توصیه‌ها:

  • از دادن و گرفتن هرگونه وعده و تعهدی قبل از ازدواج، تا حد امکان خودداری کنید.
  • در صورت تمایل به دادن یا گرفتن وعده قبل از ازدواج، حتماً آن را به صورت کتبی تنظیم کنید و در آن به طور واضح و مشخص شرایط ازدواج را تعیین کنید.
  • برای تنظیم وعده قبل از ازدواج، از یک وکیل یا مشاور حقوقی متخصص در امور خانواده کمک بگیرید.
  • قبل از ازدواج، با یکدیگر به طور کامل صحبت کنید و از تناسبات اخلاقی، شخصیتی و خانوادگی خود با یکدیگر اطمینان حاصل کنید.

عدم انجام وعده قبل از ازدواج در ایران

وعده قبل از ازدواج که در اصطلاح حقوقی به آن “وعده نکاح” گفته می‌شود، توافقی بین زن و مرد است که در آن تعهد می‌کنند در آینده با یکدیگر ازدواج کنند.

قانون مدنی ایران در ماده 1035 اعلام می‌کند که وعده ازدواج ایجاد علقه زوجیت نمی‌کند و هیچ کدام از زن و مرد ملزم به ازدواج با یکدیگر نیستند و می‌توانند از وصلت امتناع کنند.

با این حال، در برخی موارد ممکن است عدم انجام وعده قبل از ازدواج تبعات حقوقی برای متخلف داشته باشد. این موارد عبارتند از:

1. فریب در وعده:

  • اگر یکی از طرفین با فریب و حیله دیگری را به قبول وعده ازدواج وادار کند و سپس از آن امتناع کند، مرتکب کلاهبرداری شده و مشمول مجازات کیفری خواهد بود.

2. شرط ضمن عقد:

  • اگر وعده ازدواج در ضمن عقد دیگری، مانند عقد صلح یا هبه، درج شده باشد، وعده نافذ بوده و در صورت عدم انجام آن، متخلف ضامن خسارات طرف مقابل خواهد بود.

3. ضرر و زیان:

  • در برخی موارد، ممکن است عدم انجام وعده قبل از ازدواج سبب ضرر و زیان مالی یا معنوی به طرف مقابل شود. در این صورت، طرف متضرر می‌تواند با مراجعه به دادگاه، تقاضای جبران خسارت کند.

نکات مهم:

  • اثبات فریب یا شرط ضمن عقد بر عهده طرفی است که مدعی آن است.
  • میزان خسارات توسط دادگاه با توجه به اوضاع و احوال هر پرونده تعیین می‌شود.
  • توصیه می‌شود برای جلوگیری از بروز اختلافات در آینده، شروط نامزدی به صورت کتبی بین طرفین تنظیم شود.