مشاوره حقوقي, مشاوره حقوقی انحصار وراثت

آیا فرزندخوانده از والدین جدید ارث می‌برد؟

وکیل تلفنی

آیا فرزندخوانده از والدین جدید ارث می‌برد؟ در این مقاله به بررسی کامل قوانین ارث‌بری فرزندخوانده، شرایط قانونی، نکات حقوقی و تفاوت آن با فرزند نسبی پرداخته‌ایم.


۱. ارث فرزندخوانده
فرزندخوانده در نظام حقوقی ایران برخلاف فرزند نسبی، از والدین جدید به صورت قانونی ارث نمی‌برد، مگر آن‌که وصیت یا تمهیدات خاصی صورت گرفته باشد. طبق قانون مدنی، ارث تنها به خویشاوندان نسبی و سببی تعلق می‌گیرد و فرزندخوانده در این دایره قرار نمی‌گیرد.
برای این منظور، تنها راه انتقال اموال، استفاده از ابزارهایی مانند وصیت‌نامه قانونی یا هبه (هدیه) در زمان حیات است.
این موضوع باعث شده بسیاری از والدین جدیدی که علاقه و دلبستگی شدیدی به فرزندخوانده دارند، از راه‌های قانونی برای اطمینان از تأمین آینده او استفاده کنند.
با توجه به نبود جایگاه ارثی برای فرزندخوانده، بهتر است خانواده‌ها از خدمات مشاوره حقوقی بهره‌مند شوند تا انتقال دارایی به شکلی مطمئن انجام گیرد.

۲. قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست
این قانون مصوب سال ۱۳۹۲ است و هدف آن ساماندهی روند فرزندخواندگی و حمایت قانونی از این کودکان بوده، اما در زمینه ارث‌بری تغییر اساسی ایجاد نکرده است.
با اینکه این قانون بسیاری از حقوق شهروندی کودک فرزندخوانده را به رسمیت شناخته، همچنان مسئله ارث تابع قانون مدنی باقی مانده است.
در واقع، حتی پس از صدور شناسنامه با نام والدین جدید، این کودک از منظر ارث‌بری مانند فرزند تنی محسوب نمی‌شود.
بنابراین لازم است زوجین متقاضی سرپرستی از همان ابتدا با آگاهی کامل از حقوق و تکالیف، نسبت به ثبت وصیت‌نامه یا انتقال دارایی اقدام کنند.

۳. تفاوت فرزندخوانده و فرزند نسبی
فرزند نسبی حاصل رابطه بیولوژیکی والدین و کودک است، در حالی که فرزندخوانده از راه قانونی و به‌واسطه نهادهای حمایتی وارد خانواده شده است.
این تفاوت اساسی باعث می‌شود در مسائل حقوقی مانند ارث، سهم یکسانی نداشته باشند.
فرزند نسبی بدون نیاز به وصیت یا اقدام خاصی، در طبقات ارث قرار می‌گیرد و از والدین خود ارث می‌برد.
در مقابل، فرزندخوانده باید از راه‌هایی مثل وصیت‌نامه رسمی یا انتقال مالکیت در زمان حیات بهره‌مند شود تا از اموال سرپرستان خود سهمی داشته باشد.

۴. وصیت به نفع فرزندخوانده
قانون مدنی ایران اجازه داده هر فرد تا یک‌سوم اموالش را به هر کسی که بخواهد وصیت کند، از جمله فرزندخوانده.
اگر والدین جدید قصد دارند سهمی از اموالشان به فرزندخوانده برسد، باید وصیت‌نامه‌ای رسمی تنظیم کنند.
در صورت نبود وصیت، پس از فوت، فرزندخوانده حقی از ترکه نخواهد داشت و اموال میان سایر وراث قانونی تقسیم می‌شود.
وصیت‌نامه می‌تواند رسمی، سری یا خودنویس باشد، اما توصیه می‌شود از طریق دفاتر اسناد رسمی اقدام شود تا قابل استناد در مراجع قضایی باشد.

۵. هبه به فرزندخوانده
هبه یا بخشیدن اموال در زمان حیات یکی از راه‌های قانونی انتقال دارایی به فرزندخوانده است.
برخلاف ارث که پس از فوت مطرح می‌شود، هبه از جمله عقود زنده است و در زمان حیات مالک قابل اجراست.
هبه می‌تواند رسمی (با تنظیم سند در دفترخانه) یا عادی باشد، اما بهتر است رسمی باشد تا بعداً مورد انکار یا اختلاف قرار نگیرد.
والدین جدید می‌توانند بخشی از دارایی خود را به فرزندخوانده ببخشند تا از آینده او مطمئن شوند.

۶. سهم‌الارث قانونی در ایران
قانون مدنی ایران وراث را در سه طبقه تقسیم می‌کند که شامل والدین و فرزندان نسبی، اجداد و خواهر و برادر، و عمو، عمه، دایی و خاله هستند.
فرزندخوانده چون در این طبقات قرار نمی‌گیرد، از سهم‌الارث قانونی برخوردار نیست.
این موضوع باعث شده خانواده‌هایی که فرزندخوانده دارند، از سازوکارهای حقوقی جایگزین مانند وصیت و هبه استفاده کنند.
در صورت عدم تنظیم سند یا وصیت، فرزندخوانده هیچ‌گونه ادعای قانونی برای سهم از ارث ندارد.

۷. تغییر نام خانوادگی فرزندخوانده
با تصویب قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست، امکان ثبت نام خانوادگی والدین جدید برای فرزندخوانده فراهم شده است.
اما این تغییر ظاهری، جایگاه حقوقی برای ارث ایجاد نمی‌کند.
حتی اگر کودک شناسنامه جدیدی با نام والدین جدید داشته باشد، از منظر حقوقی همچنان فرزند تنی محسوب نمی‌شود.
بنابراین حقوقی چون ارث، تابع خویشاوندی نسبی است نه ثبت ظاهری.

۸. سازوکار قانونی فرزندخواندگی
فرآیند قانونی فرزندخواندگی شامل دریافت صلاحیت سرپرستی، پذیرش توسط دادگاه و صدور حکم سرپرستی است.
پس از آن امکان دریافت شناسنامه جدید و ثبت کودک به‌عنوان عضو خانواده فراهم می‌شود.
اما قانونگذار به‌وضوح اعلام کرده که این فرآیند جایگزین نسبت خونی نمی‌شود.
در نتیجه، لازم است والدین برای مسائل مهمی مثل ارث، تمهیدات مستقلی بیندیشند.

۹. چالش‌های حقوقی بعد از فوت سرپرست
در صورت فوت والدین جدید بدون وصیت‌نامه، فرزندخوانده با چالش‌های حقوقی جدی روبه‌رو می‌شود.
ممکن است بستگان دیگر متوفی نسبت به اموال ادعا داشته باشند و کودک از سهمی محروم بماند.
حتی اگر سال‌ها با خانواده زندگی کرده باشد، بدون سند قانونی نمی‌تواند از دارایی آنان سهمی مطالبه کند.
راهکار مناسب، ثبت رسمی وصیت‌نامه و انتقال دارایی در زمان حیات است.

۱۰. راهکارهای حفظ آینده مالی فرزندخوانده
برای تأمین آینده فرزندخوانده، والدین می‌توانند از روش‌هایی مانند بیمه عمر، سرمایه‌گذاری به نام کودک، افتتاح حساب بانکی مشترک یا خرید اموال با سند اشتراکی استفاده کنند.
این روش‌ها به‌ویژه در صورت فوت غیرمنتظره یا نبود وصیت‌نامه، می‌توانند تضمین مالی مناسبی باشند.
همچنین مشاوره با وکیل برای طراحی یک برنامه مالی و حقوقی منسجم بسیار توصیه می‌شود.
اطمینان از آینده فرزندخوانده نه تنها جنبه انسانی، بلکه اهمیت قانونی ویژه‌ای دارد.

۱. آیا فرزندخوانده از والدین جدید خود ارث می‌برد؟
خیر، طبق قانون مدنی ایران، فرزندخوانده به‌طور خودکار و قانونی از والدین جدید خود ارث نمی‌برد. ارث در ایران تنها به خویشاوندان نسبی یا سببی تعلق دارد، و چون فرزندخوانده از لحاظ نسبی پیوندی با سرپرستان خود ندارد، در زمره وارثان محسوب نمی‌شود.
البته این مسئله به معنی محرومیت مطلق نیست؛ والدین جدید می‌توانند از ابزارهایی مانند وصیت‌نامه یا هبه استفاده کنند.
وصیت‌نامه رسمی به فرزندخوانده این امکان را می‌دهد که تا یک‌سوم اموال را دریافت کند. اگر والدین بخواهند بیشتر از این مقدار بدهند، باید در زمان حیات دارایی را منتقل کنند.
بنابراین بدون تنظیم رسمی این موارد، فرزندخوانده حقی از ماترک والدین جدید نخواهد داشت.

۲. چرا فرزندخوانده در قانون ایران وارث محسوب نمی‌شود؟
اساس قانون ارث در ایران بر پایه نسب و سببی بودن رابطه تنظیم شده است. این بدان معناست که تنها افرادی که با متوفی رابطه خونی (نسبی) یا رابطه سببی (مانند همسر) دارند، وارث قانونی هستند.
فرزندخوانده از نظر شرعی و قانونی در این گروه‌ها قرار نمی‌گیرد، چون رابطه بیولوژیکی با والدین جدید ندارد.
اگرچه قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست تغییراتی در حقوق شهروندی و شناسنامه‌ای ایجاد کرده، اما در بخش ارث تابع همان اصول قدیمی قانون مدنی است.
در نتیجه حتی با داشتن شناسنامه جدید و زندگی چندین ساله در کنار والدین، این کودک وارث محسوب نمی‌شود مگر با اقدام ویژه از سوی سرپرستان.

۳. آیا با تنظیم وصیت‌نامه می‌توان فرزندخوانده را وارث کرد؟
بله، یکی از مطمئن‌ترین راه‌ها برای ارث‌بری فرزندخوانده، تنظیم وصیت‌نامه رسمی است. قانون‌گذار اجازه داده تا یک‌سوم دارایی هر فرد به هر کسی که بخواهد، از جمله فرزندخوانده، وصیت شود.
وصیت‌نامه باید به‌صورت رسمی و در دفاتر اسناد رسمی تنظیم شود تا در آینده قابل استناد باشد. وصیت‌نامه غیررسمی ممکن است مورد اختلاف قرار گیرد و ارزش قانونی کمتری دارد.
با این حال، اگر والدین قصد دارند بیشتر از یک‌سوم اموالشان به فرزندخوانده برسد، باید در زمان حیات اموال را منتقل کنند.
در صورت عدم تنظیم وصیت‌نامه، فرزندخوانده هیچ سهمی از اموال به ارث نخواهد برد.

۴. آیا می‌توان با هبه در زمان حیات، دارایی به فرزندخوانده منتقل کرد؟
بله، هبه یکی از راهکارهای مهم قانونی برای انتقال دارایی در زمان حیات به فرزندخوانده است. در این روش، والدین می‌توانند بخشی از اموالشان را به‌صورت رسمی و بدون چشم‌داشت به کودک ببخشند.
برای اینکه این انتقال بعداً مورد انکار قرار نگیرد، توصیه می‌شود هبه‌نامه به صورت رسمی در دفاتر ثبت اسناد تنظیم شود.
هبه در زمان حیات باعث می‌شود کودک بدون نیاز به دعوا و مراحل قضایی، مالک دارایی شود.
در نتیجه این روش یکی از ایمن‌ترین راه‌ها برای تضمین آینده مالی فرزندخوانده است.

۵. اگر والدین جدید بدون وصیت فوت کنند، چه اتفاقی می‌افتد؟
در صورت فوت والدین جدید بدون تنظیم وصیت‌نامه یا انتقال رسمی اموال، فرزندخوانده از ترکه هیچ سهمی نخواهد برد.
اموال بین سایر وراث قانونی مانند خواهر، برادر، والدین نسبی و دیگر بستگان تقسیم می‌شود.
فرزندخوانده حتی اگر سال‌ها با خانواده زندگی کرده باشد، به دلیل فقدان رابطه نسبی، از نظر قانونی وارث محسوب نمی‌شود.
بنابراین این موضوع اهمیت تنظیم وصیت‌نامه یا انتقال قانونی دارایی در زمان حیات را دوچندان می‌کند.

۶. آیا امکان ثبت نام خانوادگی والدین جدید برای فرزندخوانده وجود دارد؟
بله، طبق قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست، پس از طی مراحل قانونی، فرزندخوانده می‌تواند با نام خانوادگی والدین جدید، شناسنامه جدید دریافت کند.
با این حال، این تغییر تنها جنبه ثبتی دارد و در حقوقی مانند ارث تأثیر ندارد.
حتی با داشتن نام خانوادگی مشترک، باز هم فرزندخوانده در طبقات قانونی وراث قرار نمی‌گیرد.
بنابراین نباید نام خانوادگی یکسان را به‌عنوان دلیلی برای ارث‌بری تصور کرد.

۷. آیا فرزندخوانده می‌تواند از طریق دادگاه ادعای ارث کند؟
در شرایط عادی، خیر. چون قانون مدنی به‌وضوح اعلام کرده که ارث برای خویشاوندان نسبی یا سببی است و فرزندخوانده در این دسته نیست.
تنها در صورتی‌که وصیت‌نامه معتبر یا سند انتقال رسمی وجود داشته باشد، می‌توان از دادگاه درخواست اجرای وصیت کرد.
در غیر این صورت، ادعای ارث توسط فرزندخوانده در دادگاه رد خواهد شد.
پس باید پیش از فوت والدین، اقدامات قانونی لازم انجام شده باشد.

۸. آیا بیمه عمر راهی برای حمایت مالی از فرزندخوانده است؟
بله، بیمه عمر یکی از روش‌های موثر و قانونی برای حمایت مالی از فرزندخوانده به‌شمار می‌رود.
والدین می‌توانند نام فرزندخوانده را به‌عنوان ذی‌نفع در بیمه‌نامه ثبت کنند تا در صورت فوت، مبلغ بیمه به او تعلق گیرد.
این مبلغ جزو ارث محسوب نمی‌شود و مشمول تقسیم میان سایر وراث هم نیست.
بنابراین بیمه عمر می‌تواند ابزاری مکمل برای تأمین آینده کودک باشد.

۹. چه اسناد قانونی برای حفظ حق فرزندخوانده لازم است؟
سند رسمی هبه، وصیت‌نامه معتبر، قراردادهای انتقال مالکیت، ثبت دارایی به نام کودک و حتی افتتاح حساب بانکی مشترک از جمله اسناد ضروری‌اند.
این اسناد باید نزد دفاتر اسناد رسمی یا بانک‌ها ثبت شده باشند تا در آینده قابل استناد باشند.
در صورت نبود این اسناد، اثبات مالکیت یا ارث‌بری برای کودک دشوار خواهد بود.
استفاده از خدمات وکلای حقوقی نیز برای تنظیم اسناد حرفه‌ای توصیه می‌شود.

۱۰. آیا امکان تغییر قوانین برای ارث‌بری فرزندخوانده وجود دارد؟
در حال حاضر چنین تغییراتی در قانون مدنی اعمال نشده است، اما با افزایش پرونده‌های فرزندخواندگی و فشارهای اجتماعی، ممکن است در آینده اصلاحاتی صورت گیرد.
برخی فعالان حقوق کودک پیشنهاد داده‌اند که فرزندخوانده در صورت اثبات زندگی طولانی با والدین و وابستگی شدید، سهمی از ارث داشته باشد.
اما تا زمان تصویب قوانین جدید، ملاک همان قانون فعلی است که ارث را فقط به خویشاوندان نسبی اختصاص داده است.
بنابراین نباید به امید تغییر قانون، از تنظیم اسناد رسمی و راهکارهای موجود غافل شد.