تفاوت بین تامین خواسته و توقیف اموال مشاوره حقوقی

تفاوت بین تامین خواسته و توقیف اموال

تامین خواسته و توقیف اموال، دو اصطلاح حقوقی هستند که اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند، اما تفاوت‌های مهمی دارند. هر دو این مفاهیم در راستای تضمین حقوق خواهان در پرونده‌های حقوقی به کار می‌روند، اما شرایط، اهداف و آثار حقوقی متفاوتی دارند.

تامین خواسته

• تعریف: تامین خواسته، اقدامی است که خواهان یک دعوی حقوقی می‌تواند پیش از صدور حکم قطعی، برای حفظ حقوق خود انجام دهد. در این حالت، خواهان از دادگاه درخواست می‌کند تا اموال یا حقوقی از خوانده توقیف شود تا در صورت محکومیت خوانده، امکان اجرای حکم و دریافت محکوم‌به وجود داشته باشد.
• هدف: هدف اصلی تامین خواسته، جلوگیری از تضییع یا پنهان شدن اموال خوانده است. به عبارت دیگر، خواهان می‌خواهد اطمینان حاصل کند که در صورت پیروزی در دادگاه، خوانده توانایی پرداخت محکوم‌به را داشته باشد.
• شرایط: برای صدور قرار تامین خواسته، خواهان باید دلایل کافی مبنی بر احتمال تضییع اموال خوانده ارائه دهد. همچنین، خواهان باید خسارت احتمالی ناشی از توقیف اموال را تامین کند.
• اثر: صدور قرار تامین خواسته به معنای توقیف موقت اموال خوانده است. این توقیف تا زمان صدور حکم قطعی ادامه دارد و در صورت محکومیت خوانده، اموال توقیف شده برای پرداخت محکوم‌به به کار می‌رود.

توقیف اموال

• تعریف: توقیف اموال، اقدامی است که پس از صدور حکم قطعی و لازم‌الاجرا شدن آن، برای اجرای حکم انجام می‌شود. در این حالت، دادگاه به درخواست خواهان، دستور توقیف اموال محکوم‌علیه را صادر می‌کند.
• هدف: هدف از توقیف اموال، وصول محکوم‌به از اموال محکوم‌علیه است.
• شرایط: برای توقیف اموال، لازم است حکم قطعی و لازم‌الاجرا صادر شده باشد.
• اثر: توقیف اموال به معنای محدود شدن حق تصرف و تملک محکوم‌علیه نسبت به اموال توقیف شده است. این اموال برای پرداخت بدهی محکوم‌علیه به فروش می‌رسد.

تفاوت‌های اصلی

در مجموع، تامین خواسته و توقیف اموال هر دو ابزار حقوقی مهمی هستند که برای حفظ حقوق خواهان در پرونده‌های حقوقی به کار می‌روند. با این حال، این دو مفهوم از نظر زمان صدور، هدف، شرایط و آثار حقوقی با هم متفاوت هستند.