تفاوت رای غیابی و رای حضوری
در روند رسیدگی به پروندههای قضایی، دادگاهها پس از بررسی ادله و استماع دفاعیات طرفین، رای خود را صادر میکنند. این رای میتواند به دو صورت صادر شود:
رای غیابی
- تعریف: زمانی که یکی از طرفین دعوا (معمولاً خوانده) در جلسات دادرسی حضور نیافته و یا لایحهای جهت دفاع ارائه نداده باشد، دادگاه میتواند بدون حضور وی رای صادر کند. این رای، رای غیابی نامیده میشود.
- ویژگیها:
- عدم حضور خوانده: مهمترین ویژگی رای غیابی، عدم حضور خوانده در دادگاه است.
- امکان واخواهی: خوانده میتواند ظرف مدت مشخصی پس از ابلاغ رای، نسبت به آن اعتراض (واخواهی) کند.
- تجدیدنظر: اگر واخواهی پذیرفته نشود، خوانده میتواند به رای تجدیدنظر کند.
رای حضوری
- تعریف: زمانی که هر دو طرف دعوا یا وکلای آنها در جلسات دادرسی حضور داشته باشند و به طور کامل به دفاع از نظرات خود بپردازند، رای صادره، رای حضوری نامیده میشود.
- ویژگیها:
- حضور طرفین: مهمترین ویژگی رای حضوری، حضور طرفین دعوا یا وکلای آنها در دادگاه است.
- مراحل رسیدگی کامل: در رای حضوری، کلیه مراحل دادرسی به طور کامل طی شده و طرفین فرصت کافی برای دفاع از خود داشتهاند.
- اعتبار بیشتر: به طور معمول، رای حضوری نسبت به رای غیابی از اعتبار بیشتری برخوردار است، زیرا در آن به طور کامل به حقوق طرفین توجه شده است.
تفاوتهای اصلی بین رای غیابی و رای حضوری
| ویژگی | رای غیابی | رای حضوری |
|---|---|---|
| حضور طرفین | خوانده غایب است | هر دو طرف حاضر هستند |
| فرصت دفاع | فرصت دفاع کامل وجود ندارد | فرصت دفاع کامل وجود دارد |
| اعتبار | کمتر از رای حضوری | بیشتر از رای غیابی |
| امکان اعتراض | واخواهی و تجدیدنظر | تجدیدنظر |
نکات مهم
- واخواهی: واخواهی تنها برای رای غیابی امکانپذیر است و هدف از آن، دادن فرصت مجدد به خوانده برای دفاع از خود است.
- تجدیدنظر: هر دو نوع رای (غیابی و حضوری) قابل تجدیدنظر هستند، اما دلایل تجدیدنظر در هر یک متفاوت است.
- اهمیت حضور در دادگاه: حضور در جلسات دادرسی برای دفاع از حقوق خود بسیار مهم است و میتواند در نتیجه پرونده تاثیرگذار باشد.
قوانین مربوط به رای غیابی و حضوری ممکن است در کشورهای مختلف و حتی در قوانین مختلف یک کشور اندکی متفاوت باشد. بنابراین، برای اطلاعات دقیقتر، بهتر است به قوانین مربوطه مراجعه کرده یا از یک وکیل مشاوره بگیرید.
