مشاوره حقوقي

چه مدارکی برای درخواست قیمومت لازم است؟

مشاوره حقوقی تلفنی آنلاین

مدارک مورد نیاز برای درخواست قیمومت

توجه: مدارک مورد نیاز برای درخواست قیمومت ممکن است بسته به شرایط فردی و قوانین محلی متفاوت باشد. لذا توصیه می‌شود برای اطمینان از کامل بودن مدارک، پیش از مراجعه به دادگاه، با یک وکیل متخصص در امور خانواده و یا دادیار ناظر بر امور حسبی مشورت نمایید.

به طور کلی، برخی از مدارک رایج مورد نیاز برای درخواست قیمومت عبارتند از:

  • درخواست کتبی: این درخواست باید به صورت کتبی و با ذکر دلایل درخواست قیمومت تنظیم شود.
  • شناسنامه و کارت ملی متقاضی قیمومت: اصل و تصویر این مدارک لازم است.
  • شناسنامه و کارت ملی فردی که برای او قیم درخواست می‌شود (محجور): اصل و تصویر این مدارک نیز الزامی است.
  • گواهی پزشکی مبنی بر عدم صلاحیت فرد برای اداره اموال خود: این گواهی باید توسط پزشک قانونی یا پزشک متخصص صادر شود.
  • سند ازدواج و طلاق (در صورت وجود): اصل و تصویر این اسناد نیز لازم است.
  • سند مالکیت اموال فرد محجور (در صورت وجود): اصل و تصویر این سند نیز ارائه شود.
  • گواهی فوت ولی قهری (در صورت فوت ولی قهری): اصل و تصویر گواهی فوت لازم است.
  • گواهی عدم سوء پیشینه متقاضی قیمومت: این گواهی از دادسرا اخذ می‌شود.
  • قبض پرداخت هزینه دادرسی: هزینه دادرسی باید پرداخت شود و رسید آن ارائه گردد.

سایر مدارک ممکن است بسته به شرایط خاص مورد نیاز باشد:

  • گواهی حجر: در صورتی که فرد محجور قبلاً حجر شده باشد، گواهی حجر نیز لازم است.
  • گواهی عدم اعتیاد متقاضی قیمومت: این گواهی از مراکز درمانی معتبر اخذ می‌شود.
  • گواهی عدم اعتیاد فرد محجور: در صورتی که فرد محجور معتاد باشد، این گواهی نیز لازم است.
  • گواهی عدم سوء سابقه کیفری متقاضی قیمومت: این گواهی از دادسرا اخذ می‌شود.

مراحل درخواست قیمومت:

  1. تکمیل فرم درخواست: فرم درخواست قیمومت را از دادگاه یا دفاتر خدمات قضایی دریافت کرده و به دقت تکمیل نمایید.
  2. تهیه مدارک: کلیه مدارک مورد نیاز را آماده کرده و به همراه فرم درخواست به دادگاه ارائه نمایید.
  3. بررسی پرونده: دادگاه به بررسی مدارک و دلایل شما خواهد پرداخت.
  4. صدور حکم: در صورت احراز شرایط قانونی، دادگاه حکم قیمومت را صادر خواهد کرد.

 مراحل درخواست قیمومت ممکن است در هر دادگاهی متفاوت باشد. لذا توصیه می‌شود برای کسب اطلاعات دقیق‌تر و مشاوره حقوقی، با یک وکیل متخصص در امور خانواده و یا دادیار ناظر بر امور حسبی مشورت نمایید.

درخواست قیمومت: راهنمایی جامع

درخواست قیمومت زمانی مطرح می‌شود که فردی به دلیل سن کم، بیماری روانی، یا ناتوانی جسمی قادر به اداره اموال و امور شخصی خود نباشد. در این شرایط، فردی دیگر (قیم) مسئولیت اداره امور او را بر عهده می‌گیرد.

دلایل درخواست قیمومت:

  • سن کم: برای کودکانی که به سن قانونی نرسیده‌اند.
  • بیماری روانی: افرادی که به دلیل بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی، دمانس یا اختلال دو قطبی، توانایی تصمیم‌گیری صحیح را از دست داده‌اند.
  • ناتوانی جسمی: افرادی که به دلیل بیماری‌های مزمن، تصادفات یا کهولت سن، توانایی انجام امور روزمره خود را از دست داده‌اند.

مراحل درخواست قیمومت:

  1. تعیین قیم: ابتدا باید فردی مناسب برای قیمومت انتخاب شود. این فرد می‌تواند یکی از اقوام نزدیک، دوست صمیمی یا حتی یک سازمان باشد.
  2. تهیه مدارک: برای درخواست قیمومت، به مدارکی مانند شناسنامه، کارت ملی، گواهی پزشکی مبنی بر عدم صلاحیت فرد برای اداره امور خود، و سایر مدارک مرتبط نیاز است.
  3. تقدیم دادخواست: دادخواست قیمومت باید به دادگاه صالحه تقدیم شود. در این دادخواست، دلایل درخواست قیمومت و مشخصات فردی که قرار است قیم شود، ذکر می‌شود.
  4. بررسی دادخواست: دادگاه به درخواست قیمومت رسیدگی می‌کند و پس از بررسی مدارک و شنیدن اظهارات طرفین، تصمیم نهایی خود را صادر می‌کند.
  5. صدور حکم قیمومت: در صورتی که دادگاه درخواست قیمومت را بپذیرد، حکمی مبنی بر تعیین قیم صادر می‌کند.

حقوق و وظایف قیم:

  • حقوق: قیم حق دارد از اموال فرد تحت قیمومت برای تأمین نیازهای او استفاده کند.
  • وظایف: قیم موظف است از اموال و حقوق فرد تحت قیمومت محافظت کند و در جهت منافع او عمل کند.

نکات مهم:

  • انتخاب قیم مناسب: انتخاب قیم مناسب بسیار مهم است، زیرا او مسئولیت مهمی بر عهده دارد.
  • حق اعتراض: اگر فردی با حکم قیمومت موافق نباشد، می‌تواند به آن اعتراض کند.
  • تغییر قیم: در صورتی که قیم به وظایف خود عمل نکند یا شرایط تغییر کند، دادگاه می‌تواند قیم را تغییر دهد.

مراحل درخواست قیمومت: راهنمای جامع

درخواست قیمومت زمانی مطرح می‌شود که فردی به دلیل سن، بیماری یا معلولیت، قادر به اداره اموال و امور شخصی خود نباشد. در این شرایط، فردی دیگر به عنوان قیم، مسئولیت اداره امور شخص تحت قیمومت را برعهده می‌گیرد.

مراحل کلی درخواست قیمومت به شرح زیر است:

  1. تعیین دادگاه صالح:

    • دادگاهی که به درخواست قیمومت رسیدگی می‌کند، معمولاً دادگاه خانواده است.
    • محل اقامت شخص تحت قیمومت یا محل وقوع اموال او، در تعیین دادگاه صالح نقش دارد.
  2. تهیه دادخواست:

    • دادخواستی تنظیم می‌شود که در آن دلایل درخواست قیمومت، مشخصات شخص تحت قیمومت و فرد درخواست‌کننده قیمومت، و نیز خواسته مشخصی مبنی بر تعیین قیم مطرح می‌شود.
    • این دادخواست باید به طور کامل و دقیق تنظیم شود و تمام مدارک لازم به آن ضمیمه گردد.
  3. تعیین وقت جلسه دادرسی:

    • پس از ثبت دادخواست، دادگاه وقت رسیدگی تعیین می‌کند.
    • معمولاً در این جلسه، قاضی به اظهارات طرفین و بررسی مدارک می‌پردازد.
  4. ارائه مدارک:

    • مدارک مورد نیاز برای درخواست قیمومت شامل موارد زیر است:
      • گواهی فوت یا حکم ممنوعیت از اداره اموال شخص تحت قیمومت
      • گواهی پزشکی مبنی بر عدم صلاحیت شخص تحت قیمومت برای اداره اموال خود
      • شناسنامه و کارت ملی شخص تحت قیمومت و فرد درخواست‌کننده
      • سند مالکیت اموال شخص تحت قیمومت (در صورت وجود)
      • سایر مدارک مرتبط با موضوع
  5. گزارش پزشکی:

    • دادگاه ممکن است برای اطمینان از وضعیت سلامت روانی و جسمی شخص تحت قیمومت، دستور به معاینه وی توسط پزشک قانونی دهد.
  6. صدور حکم قیمومت:

    • در صورتی که دادگاه دلایل درخواست قیمومت را موجه تشخیص دهد، حکمی مبنی بر تعیین قیم صادر می‌کند.
    • این حکم، حقوق و وظایف قیم را مشخص می‌کند و به فرد تحت قیمومت نیز ابلاغ می‌شود.

نکات مهم:

  • انتخاب قیم: معمولاً دادگاه فردی را به عنوان قیم انتخاب می‌کند که با شخص تحت قیمومت قرابت نسبی داشته باشد یا به وی علاقه‌مند باشد.
  • حق اعتراض: طرفین دعوی حق اعتراض به حکم دادگاه را دارند.
  • وظایف قیم: قیم موظف است از اموال شخص تحت قیمومت به نحو احسن نگهداری کند و منافع او را تامین نماید.
  • پایان قیمومت: قیمومت در مواردی مانند بهبود وضعیت سلامت شخص تحت قیمومت یا فوت وی، پایان می‌یابد.

دلایل درخواست قیمومت

قیمومت به معنای سرپرستی و نگهداری از شخصی است که به دلایل مختلف قادر به اداره امور خود نیست. این شخص را محجور می‌نامند. درخواست قیمومت زمانی مطرح می‌شود که فردی به دلیل سن کم (صغیر)، اختلالات روانی (مجنون)، یا عدم توانایی در اداره اموال خود (غیر رشید) نیاز به یک قیم برای انجام امور قانونی و مالی خود داشته باشد.

دلایل رایج درخواست قیمومت

  • صغیر بودن: برای کودکانی که به سن قانونی نرسیده‌اند و قادر به تصمیم‌گیری‌های مهم نیستند، قیمومت ضروری است.
  • مجنون بودن: افرادی که به دلیل اختلالات روانی شدید توانایی اداره امور خود را از دست داده‌اند، نیاز به قیم دارند.
  • غیر رشید بودن: افرادی که به دلیل بیماری‌های روانی یا جسمی، عقب‌ماندگی ذهنی، یا سایر دلایل، توانایی اداره اموال خود را ندارند، به عنوان غیر رشید شناخته می‌شوند و نیاز به قیم دارند.
  • ناتوانی جسمی شدید: در برخی موارد، افراد به دلیل ناتوانی جسمی شدید (مانند فلج کامل) قادر به انجام امور روزمره خود نیستند و نیاز به قیم دارند.
  • کما یا بیهوشی طولانی مدت: افرادی که در کما یا بیهوشی طولانی مدت به سر می‌برند، به دلیل عدم توانایی در تصمیم‌گیری، نیاز به قیم دارند.

چه کسانی می‌توانند درخواست قیمومت کنند؟

  • اقوام نزدیک محجور: مانند پدر، مادر، پدربزرگ، مادربزرگ، برادر یا خواهر.
  • همسر محجور: در صورتی که محجور زن یا شوهر داشته باشد، همسر نیز می‌تواند درخواست قیمومت کند.
  • قیم موقت: در مواردی که نیاز به تصمیم‌گیری فوری وجود دارد، دادگاه می‌تواند قیم موقتی را تعیین کند.

مراحل درخواست قیمومت

  1. تعیین دلیل درخواست: ابتدا باید دلیل درخواست قیمومت مشخص شود و مدارک لازم برای اثبات آن جمع‌آوری شود.
  2. تعیین قیم مناسب: فردی که به عنوان قیم انتخاب می‌شود باید صلاحیت لازم برای انجام این وظیفه را داشته باشد.
  3. تقدیم دادخواست: دادخواست قیمومت به همراه مدارک لازم به دادگاه صالح ارائه می‌شود.
  4. بررسی دادخواست: دادگاه به درخواست رسیدگی کرده و پس از بررسی مدارک، حکم قیمومت را صادر می‌کند.

وظایف قیم

  • نگهداری از محجور: قیم موظف است از نظر مالی و جسمی از محجور نگهداری کند.
  • اداره اموال محجور: قیم باید اموال محجور را به نحو احسن اداره کرده و از آن محافظت کند.
  • انجام امور حقوقی محجور: قیم موظف است به نمایندگی از محجور در امور حقوقی او شرکت کند.

موارد زیر می‌تواند به شما در درک بهتر موضوع کمک کند:

  • تفاوت بین قیم و ولی: چه تفاوتی بین قیم و ولی وجود دارد؟
  • شرایط لازم برای انتخاب قیم: چه شرایطی برای انتخاب یک قیم مناسب وجود دارد؟
  • مدارک مورد نیاز برای درخواست قیمومت: چه مدارکی برای درخواست قیمومت لازم است؟
  • حقوق و وظایف قیم: حقوق و وظایف یک قیم چیست؟

قوانین قیمومت: نگاهی جامع

قیمومت به معنای سرپرستی و اداره امور شخصی است که به دلایلی مانند صغر سن، جنون یا عدم رشد، توانایی اداره امور خود را ندارد. این فرد را محجور می‌نامند. قیم، شخصی است که از طرف دادگاه برای اداره امور محجور انتخاب می‌شود و مسئولیت حفظ اموال و حقوق محجور بر عهده اوست.

دلایل نصب قیم

  • صغر سن: کودکانی که به سن قانونی نرسیده‌اند و توانایی اداره امور مالی و حقوقی خود را ندارند.
  • جنون: افرادی که به دلیل بیماری روانی، توانایی تصمیم‌گیری صحیح را از دست داده‌اند.
  • عدم رشد: افرادی که به دلیل ناتوانی ذهنی یا جسمی، قادر به اداره امور خود نیستند.

شرایط قیم

  • اعتماد و امانتداری: قیم باید شخصی امین و قابل اعتماد باشد که بتوان به او اطمینان کرد.
  • اهلیت: قیم باید دارای اهلیت کامل باشد و هیچ مانعی برای تصدی این سمت نداشته باشد.
  • صلاحیت: قیم باید دارای دانش و تجربه کافی برای اداره امور محجور باشد.

اختیارات و وظایف قیم

  • اداره اموال محجور: قیم موظف است اموال محجور را حفظ و اداره کند و از آن به نحو احسن استفاده کند.
  • نمایندگی محجور در معاملات: قیم می‌تواند به نیابت از محجور در معاملات شرکت کند.
  • حفاظت از حقوق محجور: قیم موظف است از حقوق محجور در برابر هرگونه تعرض دفاع کند.
  • ارائه گزارش به دادگاه: قیم باید به طور مرتب گزارش عملکرد خود را به دادگاه ارائه کند.

محدودیت‌های اختیارات قیم

  • اختیارات قیم محدود به امور ضروری محجور است.
  • قیم نمی‌تواند اموال محجور را به فروش برساند مگر با اجازه دادگاه.
  • قیم نمی‌تواند در معاملات با محجور شرکت کند.

عزل قیم

در صورتی که قیم به وظایف خود عمل نکند یا مرتکب تخلفی شود، دادگاه می‌تواند او را عزل کند.

خروج از تحت قیمومت

  • صغیر: با رسیدن به سن قانونی از تحت قیمومت خارج می‌شود.
  • مجنون: در صورتی که بهبود یابد و توانایی اداره امور خود را به دست آورد، از تحت قیمومت خارج می‌شود.
  • غیر رشید: در صورتی که رشد یابد و توانایی اداره امور خود را به دست آورد، از تحت قیمومت خارج می‌شود.

 قوانین قیمومت در هر کشوری ممکن است متفاوت باشد. برای اطلاعات دقیق‌تر، توصیه می‌شود به قوانین کشور خود مراجعه کنید یا با یک وکیل مشورت نمایید.