این مقاله اختلافات بر سر اشتراک اموال مشترک و نقل و انتقالات را با جزئیات با وکلای پروژه مورد بحث قرار خواهد داد. اشتراک مالکیت مشترک زمانی تکمیل می شود که چند نفر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و یک یا چند نفر تصمیم به کسب سهم خود بگیرند.
اولاً شرکا می توانند طبق قرارداد، مال مشاع را با هم سازش و تقسیم کنند. اما در صورت عدم توافق شرکا و بروز اختلاف، شاکی می تواند با طرح دعوی، تقسیم حقوقی دارایی خود را بخواهد و به هر یک سهمی اختصاص دهد.
قبل از هر چیز لازم است مفاهیم مربوطه آزادسازی مشترک اموال را برای شما توضیح دهیم. بنابراین لازم است با برخی از تعاریف اساسی آشنا شویم:
دادخواست الزام به تقسیم مال مشاع
این یک مالکیت مشترک است که متعلق به افراد مختلف است. اما دقیقا مشخص نیست که کدام قسمت از ملک به چه کسی تعلق دارد. به عنوان مثال، وقتی یک واحد 6 بلوکی از طریق ارث به دو برادر واگذار می شود، هر دو برادر دارای 3 بلوک دارایی هستند، اما نمی توان گفت که کدام قسمت از مالکیت مشترک متعلق به چه کسی است. ملک در مالکیت مشترک در هر آجر و لوازم جانبی. بنابراین در این صورت هیچکس نمی تواند به بهانه مالکیت سه دانگ ادعای مالکیت بخشی از ملک را داشته باشد. چون دو برادر در آپارتمان صاحب سهام هستند. تقسیم اموال منقول اجتماع یا غیراجتماعی به دو یا چند قسمت مجزا به طوری که هر قسمت مستقل و متمایز از سایر قسمتها باشد.
افراز
اشتراک در اموال غیر منقول به نحوی که نسبت سهم هر یک از شرکا معلوم و مشخص شود.
تفاوت بین ترشح و جداسازی:
مهم ترین تفاوت این دو در این است که در افراز سهم مالکیت هر یک از شرکا مشخص شده است، اما در صورت جدایی، فقط ملک به قطعات کوچکتر تقسیم می شود و سهام شرکا تقسیم نمی شود، مشروط می ماند.
دادخواست الزام به تقسیم مال مشاع
اموال جامعه اموالی است که بین دو یا چند نفر مشترک است. در واقع به اموالی که حداقل به دو نفر تعلق دارد، اموال جمعی گفته می شود. بارها و بارها دیده ایم که مالکیت اجتماعی یکی از معایب اموال است. این بحث، یعنی تمرکز حقوق چند مالک بر یک ملک واحد به صورت تقسیم، تعریفی است که قانونگذار در موضوع مشارکت مدنی در ماده 571 قانون مدنی بیان کرده است. حالت تقسیم اموال مشاع یا به اجبار (مثل ارث) و یا با میل و رغبت (مانند توافق دو یا چند نفر برای اشتراک در اموال) اتفاق می افتد. در چهارچوب مشارکت مدنی اعم از قهری یا اختیاری، هر یک از شرکا حق دارند در هر موقع از دادگاه یا دفتر، تقسیم مال مشاع را طبق ماده 578 قانون مدنی درخواست کنند. در این مقاله سعی بر آن است تا نحوه اقامه دعوی تقسیم اموال طبق مقررات قانون مدنی به تفصیل مورد بحث قرار گیرد.
بنابراین، تقسیم تنها زمانی انجام می شود که ملک بیش از یک شریک داشته باشد، اما زمانی نیز اتفاق می افتد که ملک او تقسیم شود، مانند زمانی که مالک زمین 1000 متری خود را به 4 قطعه 250 متری تقسیم کند. تفرقه شامل جدایی و جدایی است. به عبارت دقیق تر، تقسیم نتیجه تفکیک و تفکیک است، چه با رضایت مالکان و چه با تصمیم مرجع صالح (دفترخانه یا دادگاه).
اموال غیر قابل واگذاری
اموال غیرقابل انتقال اموالی است که به دلایل قانونی قابل انتقال نیست.
اقدامات برای تخصیص یا اشتراک اموال جامعه
در صورتی که یک یا چند نفر از شرکا تقاضای قبول سهم خود را داشته باشند و سایر شرکا موافقت نکنند، متقاضی می تواند تقاضای تقسیم یا تقسیم ملک مشاع را به مرجع ذیصلاح ارائه کند.
ابتدا اجازه دهید به طور خلاصه در مورد چیستی اموال مشترک صحبت کنیم. این دارایی های مالی مشترک بین دو یا چند شریک است و تشخیص سهم هر یک غیرممکن است. در مالکیت مشترک، هر یک از مالکان در بخشی از ملک مشترک شریک هستند. مثلاً اگر دو نفر ملکی را بخرند و یکی از آنها مالک دو نفر باشد و چهار نفر دیگر در کل ملک شریک باشند. با در نظر گرفتن این موضوع، در این مقاله درخواست اشتراک در مالکیت مشترک را به شما ارائه می کنیم و در پایان مقاله نمونه ای از درخواست ابطال مالکیت را در اختیار شما قرار می دهیم.
نکات کلیدی برای اقامه دعوی تقسیم اموال
1- زمانی که مال مشاع از طریق شرعی شریک باشد، اشتراک اجباری خواهد بود، اما اگر شرکاء به توافق مشترک در مال مشاع توافق کنند، از اشتراک با توافق صحبت می کنیم.
برای املاک ثبت شده، تقسیم آن در صلاحیت دادگاهی است که ملک در آن واقع شده است. دادگاه معمولاً هنگام صدور قرار دادرسی مراحل ثبت و زمان ثبت ملک را استعلام می کند، زیرا در صورت توقیف ملک، تا رفع توقیف اموال قابل تقسیم نیست.
2- در صورتی که پس از فوت یکی از ورثه، هر یک از ورثه با ارائه به سازمان ثبت احوال، سند مالکیت مشترک را دریافت کنند، نشان دهنده این است که اشتراک اموال موروثی به پایان رسیده است و در این صورت سپرده ان منتفی است. در صورت اقدام برای تقسیم اموال، درخواست تقسیم مالکیت مشترک باید در اداره ثبت ثبت شود. در صورتی که طبق ثبت، ملک قابل تقسیم نباشد، ملک فروخته می شود. مبلغ بر حسب نیاز هر یک بین شرکا تقسیم می شود.
3- دادگاه های رسیدگی کننده به تشریفات تقسیم اموال جامعه ابتدا حقوق مالکیت شاکی و خوانده را بررسی می کنند. اگر متقاضی سند رسمی مالکیت نداشته باشد و مالکیت مورد اختلاف باشد، باید درخواست رقیب برای اثبات مالکیت مشترک نیز ارائه شود.
4- فوت یا سلب صلاحیت شریک موجب از بین رفتن مال مشاع شرکت تضامنی نمی شود، بلکه با فوت یا سلب صلاحیت هر یک از شرکا، فقط جواز تملک هر یک از شرکا از بین می رود. بنابراین در صورت فوت هر یک از شرکا، ورثه او به نسبت سهم الارث خود در اجتماع اموال شرکت می کنند. (برگرفته از مواد 587 و 588 قانون مدنی)
5- عقد تضامنی یکی از عقود لازم است ولی طبق ماده 586 قانون مدنی هر یک از شرکا می تواند در هر زمانی که بخواهد تقاضای انحلال شرکت و اشتراک در اموال مشاع کند مگر اینکه شرکا تصریح کنند که در این صورت قرارداد شرکت اجباری منقضی می شود. تا پایان مدت هیچ شریکی حق انحلال شرکت و تقسیم مالکیت را ندارد.
6- تفکیک عبارت است از تقسیم مال غیر منقول به قطعات کوچکتر هر چند کل مال متعلق به یک نفر باشد. علت اصلی تفکیک در صلاحیت مرجع ثبت است و اعتراض به تفکیک نیز نزد همان مرجع مطرح می شود، اما دعوی شریک تضامنی علیه سایر شرکا برای اشتراک است. از اموال ملک در صورت عدم توافق بر سر اشتراک، اموال مشاع در صلاحیت اداره ثبت قرار می گیرد، مگر در موارد محدود (املاکی که مراحل ثبت آن تکمیل نشده است یا وجود ندارد یا مشمول محدودیت هایی بین شرکاء می باشد).
تقسیم به تفکیک، اعم از تقسیم یا تقسیم، سهم شریک در یک ملک مشترک اشاره دارد. دو راه برای جدایی وجود دارد: زور و سازش. اشتراک توافقی به این معناست که شرکا با یکدیگر مذاکره می کنند تا نحوه تقسیم ملک را تعیین کنند و در تقسیم نامه سهم مربوطه خود را مشخص کنند. طبق ماده 591 قانون مدنی، این اشتراک شرکا را ملزم میکند. تفکیک نامه عادی را نمی توان در دفتر ثبت احوال ثبت کرد.
در صورتی که شرکا نتوانند در مورد تقسیم مال مشاع توافق کنند، هر یک می توانند از دادگاه تقاضای تقسیم مال مشاع را بنمایند که به چهار صورت زیر قابل تقسیم است:
الف) به چند بخش تقسیم می شود:
تقسیم در افراز تقسیم عادی مال مشاع بین شرکا است و این مال مشاع باید چیزی شبیه برنج یا قیم مساوی باشد. درست مانند زمینی به مساحت 2000 متر مربع می توان آن را به 5 قسمت مساوی تقسیم کرد که هر قسمت 400 متر است. تصمیمات اتخاذ شده به موجب این ماده در صلاحیت دادگاه ها است.
ب) تقسیم بر تعدیل:
تعدیل در لغت به معنای تقسیم کردن بر اساس عدالت است. گاهی اموال اجتماع را نمی توان به قسمت های جداگانه تقسیم کرد (اموال یا اموال متولی قابل تقسیم نیست) که در این صورت می توان آن را با تعدیل تقسیم کرد. مثلاً زمینی به مساحت 2000 مترمربع بین دو نفر مشترک است اما قسمت نبشی ارزش بیشتری دارد
